Het is de Week van de Opvoeding tot 13 oktober 2013. Deze week draait om het uitwisselen van ervaring en ideeën tussen ouders, opvoeders, kinderen en jongeren. Een positieve benadering staat daarbij voorop. Taboe doet hieraan mee! Vanaf nu deze week iedere dag een gedeelte van een hoofdstuk uit het boek Gebruiksaanwijzing gezocht van Bénazir. Dit is een pedagogische casus over respectloos gedrag.

Als contextuoloog legt Bénazir de drie p’tjes naast elkaar om een casus vanuit diverse invalshoeken te kunnen benaderen: psychologie, pedagogie en parapsychologie. Ze heeft het vermogen om direct in contact te komen met het onderbewustzijn van de mens, waar vele onbewuste processen zijn opgeslagen, waaronder angsten, woede, verdriet en blokkades.

HULP GEVRAAGD
Helmi, een vrouw van negenendertig, roept mijn hulp in. Ze heeft twee kinderen, Ruben van 11 en Bo van 8 jaar. Ze is radeloos, omdat ze regelmatig met haar handen in het haar zit vanwege het gedrag van Ruben. Hij heeft een enorm grote mond en toont weinig tot geen respect voor zijn ouders. Ook haar man Karl loopt tegen dit probleem aan. Dat Ruben een niet erg volgzaam kind is, hebben ze al op jonge leeftijd gemerkt, maar nu is hij bijna niet meer corrigeerbaar. Ze vrezen dan ook dat – als ze nu niet ingrijpen – Ruben straks uit huis geplaatst zal worden vanwege zijn gedrag. Daarom sturen ze mij een mailtje met de vraag of ik mee wil kijken om te achterhalen wat het probleem is waarom Ruben zich zo opstelt naar zijn ouders.

VERLEGEN
Het is vakantie en de kinderen zijn aanwezig als ik op bezoek kom. Bo, een meisje met donker haar, doet de deur open. Achter haar staat Helmi en ze is duidelijk erg zenuwachtig. Bo staart me aan en ik reik haar mijn hand terwijl ik me voorstel. Ze zegt niets en steekt zelfs haar hand niet uit. Helmi geneert zich duidelijk en spoort haar dochter aan om mij een hand te geven. Deze kijkt me aan en loopt zonder iets te zeggen weg. Helmi krijgt een rood hoofd, haalt haar schouders op en mompelt: “Ze is erg verlegen.” Aan de hele houding van Bo is duidelijk te merken dat ik niet met een verlegen kind te maken heb, maar ik hou even mijn bevindingen voor me.

ONGEMANIERD
In de woonkamer zit Ruben achter een notebook en hij kijkt niet eens om als ik binnenkom. Zelfs als zijn ouders allebei een opmerking plaatsen dat hij mij netjes moet begroeten, laat hij geen reactie zien. Karl vindt dit gedrag behoorlijk ongemanierd en hij gaat achter zijn zoon staan. Hij herhaalt nogmaals zijn verzoek, waarop Ruben hem afsnauwt en zegt dat hij met iets bezig is. Ik zie dat Karl rood aanloopt van woede. Hij drukt zonder pardon het notebook uit, waardoor de boel compleet escaleert en Ruben al scheldend naar zijn kamer verdwijnt. Het is ook duidelijk te horen waar hij loopt op de trap en als hij zijn deur dicht doet. Ik ben nu alleen met de ouders, maar heb in korte tijd wel al kunnen zien hoe de gezinsleden op elkaar reageren.

Helmi, die zich nu helemaal geen houding meer weet te geven, gaat snel naar de keuken om koffie te zetten. Karl doet alsof er niets aan de hand is en informeert hoe mijn reis hierheen is geweest. Ik ga mee in het gesprek en doe ook even net alsof mijn neus bloedt…

Lees morgen deel twee op Taboe.