Het is de Week van de Opvoeding tot 13 oktober 2013. Deze week draait om het uitwisselen van ervaring en ideeën tussen ouders, opvoeders, kinderen en jongeren. Een positieve benadering staat daarbij voorop. Taboe doet hieraan mee! Vanaf nu deze week iedere dag een gedeelte van een hoofdstuk uit het boek Gebruiksaanwijzing gezocht van Bénazir. Dit is een pedagogische casus over respectloos gedrag.

deel 2

Als Helmi binnenkomt met de koffie mengt ze zich in het gesprek en tien minuten lang praten we over het verkeer. Ondertussen heb ik nu wel even de mogelijkheid om op telepathisch niveau met beide ouders te communiceren. Eerst met Karl en vervolgens met Helmi. Ik vind dit moment altijd erg leuk, omdat ze zich er helemaal niet van bewust zijn dat ik vragen aan het stellen ben en dat zij open boeken zijn met antwoorden op mijn vragen. Als ik alle informatie verzameld heb, is het tijd om van onderwerp te veranderen. Eerst wil ik ze laten weten wat ze mij in deze korte tijd, alle vier op hun eigen manier, hebben laten zien en dan zullen we kijken hoe we samen een plan van aanpak kunnen maken. Het is belangrijk om de oorzaak van het gedrag van de kinderen op te sporen, wil je een goed plan van aanpak maken.

HELMI EN KARL
Helmi en Karl hebben elkaar ontmoet op de kermis in Limburg. Karl was daar gestationeerd in een kazerne en Helmi woonde daar. Ze hadden al snel een klik en kregen een relatie. Helmi, een verlegen meisje met weinig zelfvertrouwen, keek heel erg op tegen haar stoere, kordate, maar vooral zelfverzekerde prins. Karl, die mede door zijn karakter en functie erg dominant is, nam in de relatie ook het voortouw. Helmi vindt dit nog steeds allemaal prima, omdat ze zich graag door hem laat leiden. Toen ze beviel van Ruben kreeg Karl tijdelijk een andere baan in het buitenland voor een korte periode. Ze besloten dat Helmi met Ruben in Nederland bleef wonen, omdat het waarschijnlijk maar twee jaar ging duren. Iedere maand kwam Karl naar huis en dan konden ze elkaar weer zien.

TOT WAANZIN
Helmi, die gewend was aan de motor van Karl, stond nu alleen voor de opvoeding van Ruben. Ruben was een pittig en dominant kind met een hele sterke wil. Helmi’s onzekerheid groeide en dat had zijn weerslag op de opvoeding. Als Ruben zijn zin niet kreeg als tweejarige peuter, wist hij al gauw dat hij maar even een driftbui hoefde te krijgen om het voor elkaar te boksen. Helmi kon en kan nog steeds slecht tegen dit driftige gedrag en de huilbuien van Ruben dreven haar vaak tot waanzin. Om ervoor te zorgen dat hij zo min mogelijk driftaanvallen kreeg, gaf Helmi hem in veel dingen zijn zin. Hij hoefde maar te kikken en ze rende en vloog voor hem. De temperamentvolle Ruben schopte, sloeg en beet zijn moeder als hij zo’n woedeaanval had. Het enige wat Helmi dan deed, was hem vastpakken en troosten, maar ze corrigeerde hem niet. Voor Ruben was dit een teken dat zijn gedrag goed was, want hij kreeg zijn zin en werd zelfs beloond met een knuffel van mama.

OP EIEREN
Als Karl thuis was, zag hij dat zijn zoon soms moeilijk hanteerbaar was, maar had op die momenten helemaal geen zin om de boze papa uit te hangen. Hij wilde de momenten dat hij thuis was genieten van zijn zoon en liet de opvoeding daarom geheel aan zijn vrouw over. Helmi, die op eieren liep, wilde haar man niet laten merken dat ze Ruben maar moeilijk de baas kon en haar gedrag werd zelfs nog extremer als Karl thuis was. Om niet te laten merken dat ze hem in bijna alles zijn zin gaf om zodoende de woedeaanvallen te beperken, liep ze net zo hard voor haar man. Ook hij werd in de watten gelegd en ze stelde zich erg slaafs op naar hem.

Karl, die in zijn functie gewend was om op een gebiedende toon te praten, zette dit thuis ook voort en Helmi liet het ook zo gebeuren. Ruben nam dit van zijn vader over en al snel communiceerden vader en zoon op een gebiedende toon naar moeder. Dat het op een respectloze manier gebeurde, viel haar niet eens op. Het enige wat ze wilde was rust en gezelligheid in huis en dat kreeg ze door zich onderdanig op te stellen.

Deel 1