Regelmatig kom je iemand tegen die een beroep of hobby uitoefent waarvan je denkt: Wat bezielt zo iemand? Antoinette Elsinga besloot haar leven over een andere boeg te gooien en maakte, min of meer uit nood gedwongen, van haar hobby haar beroep.

Soms lopen dingen anders dan je uitstippelt voor jezelf. Hoewel ik niet van het uitstippelen van mijn carrière ben, had ik het niet in mijn plannen opgenomen om boventallig verklaard te worden. Maar toch was het zo, zat ik thuis zonder baan. Er was een strak ritme waarin ik opereerde, maandagochtend, dinsdag en donderdagmiddag vacatures zoeken.  Dit heeft geen nieuwe baan opgeleverd.

In de tussentijd heb ik het beeldhouwen opgepakt, gewoon een beetje in een hoekje beeldhouwen met speksteen en albast. Goed te bewerken met een vijl. Tot manlief mij een stuk Seleniet gaf met daarbij de boodschap:  “Bewerk dit eens met een vijl, dat moet goed te doen zijn”. Het was een lang stuk en ik heb er heel wat uur omheen lopen draaien van wat ga ik daar nou van maken. Een mensfiguur was wat in mij opkwam, maar ja ik ben niet van specifieke man/vrouw eigenschappen. Uiteindelijk ben ik gewoon begonnen en het resultaat was verbluffend waarop ik prompt een tweede stuk in mijn handen geduwd kreeg.

ENGEL
Deze staaf heb ik in 2 stukken gezaagd en van het dikste stuk ben ik een engel gaan maken. Een vriendin van mij is gek op engelen, voor haar ging ik een engel maken. Zij ging voor mij een schilderij maken, want daar hadden we het al vaker over gehad en ik vond het een mooie deal. Zonder haar te vertellen dat ik met een beeld voor haar bezig was ben ik begonnen. Gaandeweg raakte ik steeds meer aan het beeld gehecht en voelde het alsof ik een beeld van mezelf voor mezelf aan het maken was. Toen deze engel na maanden af was kon ik hem niet meer ruilen tegen een schilderij van haar. Ik was heel blij dat zij terloops vertelde dat ze er nog lang niet aan toe is om haar eigen werk weg te geven en dat zij er wel eisen aan zou stellen waar en hoe het bij iemand komt te hangen. Dit gaf mij de ruimte om deze engel zelf te houden.

Later zag ze deze engel en vertelde dat ze zo’n beeld wel zou willen krijgen van mij. Schoorvoetend heb ik bekend dat ik hem niet kan afstaan maar dat de insteek was om deze voor haar te maken en dat we zouden ruilen. Ondanks dat zij er niet aan toe is om haar werk te ruilen wilde ze de engel wel graag hebben. Ondanks mijn schuldgevoel heb ik er toch voor gekozen om dit niet te doen.

IK BEN BEELDEND KUNSTENAAR
Vaak heb ik mezelf afgevraagd waarom kon ik het niet…en opeens was het antwoord daar: omdat ik een reden nodig had om te ontdekken dat Engelen maken mijn ding is. Toen dit duidelijk was voor mij kreeg ik prompt een opdracht voor het maken van een Engel en deze staat te schitteren bij een meneer van 85. En zo werden de eerste stappen gezet in mijn nieuwe carrière! En nu durf ik te zeggen ik ben Beeldend Kunstenaar en ik maak onder andere Engelen van Seleniet.

Antoinette Elsinga