Marja is getrouwd met Piet, samen zijn zij de ouders van Leonie (7,5 jaar) en Tess (2,5 jaar). Leonie is geboren met een energiestofwisselingsziekte en meervoudig gehandicapt. Leonie gaat uit huis wonen…de weg naar het nemen van dit besluit was zwaar. Marja vertelt…

Heerlijk om met vakantie te zijn. Even weg met z’n vieren. We zijn bij vakantieboerderij Bij den Berk in Heusden. Alles is hier aangepast. De huisjes zijn ruim en er is een zwembad met een tillift en snoezelruimte. Het zwembad is heerlijk genieten. Alles is ruim van opzet. Echt een aanrader…

ZWARE RIT
De rit zelf was heel erg zwaar. Het was die warme vrijdag met ruim 38 graden. We zaten in een taxibus zonder airco. De chauffeur had het raampje open en reed daarom ongeveer 80 km/p uur met soms een uitschieter naar 90. Onderweg heb ik zelfs Leonie uit de gordels gehaald. Ze was helemaal bevangen van de hitte. Wel had ik haar thuis aan de sondevoeding gezet met de pomp op een lage stand. Dan wist ik dat ze de hele weg sowieso vocht binnen zou krijgen, maar och wat heeft Leonie een zware rit gehad. Maar een goede leer voor de volgende keer. Al bij het boeken aangeven dat er een airco in de taxi moet zitten…

We zijn zo gaan rijden, Piet in de Leonie-bus (zoals Tess dat zegt) en wij met de taxi, omdat we nu de bakfiets en fiets mee konden nemen. Het is hier namelijk een heerlijke omgeving om te fietsen en fietsen is sowieso fijn voor Leonie (zolang je niet te veel hobbelwegen neemt). Aangekomen in het vakantiehuisje zijn we eigenlijk gelijk naar het zwembad gegaan. Het water is daar continu 32 graden, maar het voelde die dag echt koud aan. Gelukkig knapte Leonie ervan op.

SUPER GENOTEN
snoezelruimteDe dagen die volgden waren ook heel warm. We hebben het rustig aan gedaan, maar wel super genoten. Lekker met z’n vieren naar de dierentuin, zwemmen, fietsen, snoezelen en ook nog wezen winkelen en natuurlijk veel knuffelen. Qua zorg is het hetzelfde als thuis, maar nu hoef je niks en alles mag. Er staat geen wekker om half 6 om Leonie haar voeding aan te sluiten of een pgb-er die voor haar zorgt of een taxi om haar naar school te brengen. Leonie kreeg door de warmte wel heel veel last van haar darmen en heeft de laatste dagen nog flink gespuugd en diarree gehad. Ook de spierschokken waren heel erg heftig.

“IK MIS HAAR ZIELTJE OM ME HEEN”
Vrijdags heeft Piet haar weggebracht naar het logeerhuis. Dit was in januari al zo gepland; toen wisten we nog niet dat ze uit huis zou gaan wonen. Een week met z’n vieren en een week met z’n drieën. We hebben dit gewoon door laten gaan. Overdag viel het nog mee. Toen was ik samen met Tess en hebben we gefietst en gespeeld, maar toen Piet er ’s avonds weer was, was het heel leeg… je mist haar aanwezigheid. Ik zeg altijd: “Ik mis haar zieltje om me heen.” Nu weten we dat we haar volgende week weer thuis in huis hebben, maar de gedachten gaan ook weer verder naar het uit huis wonen van Leonie. Straks is ze helemaal niet meer thuis. Ik weet ook dat we haar altijd kunnen ophalen en zien, maar dat weekend heb ik het er even extra moeilijk mee gehad…

Lees binnenkort het vervolg.

Deel 1, deel 2, deel 3