Overleven maakt plaats voor het nieuwe LEVEN.

Door alles wat je meemaakt, hoef je niet meer de oude te worden. Je begint aan een nieuw leven, je hebt een nieuwe kans gekregen. Natuurlijk gevoel je de klachten nog van de bijwerkingen van de chemobehandelingen. Maar de tweew losse kuren in het ziekenhuis zitten erop. De behandelingen zijn na een half jaar gestopt. En je mag beginnen aan je herstel. Normaliter wordt de vermoeidheid al snel wat minder, herstel je van je misselijkheid, je uithoudingsvermogen wordt zienderogen beter. Wat waren waren de pijnen van neuropathie. Ook de balans in het lopen kwam niet terug. Naar verhouding bleek dat herstel langer te duren dat dat het ziekenhuis had gedacht. In die tijd kreeg mijn vader te horen dat hij ook een spierziekte had dat ook nog eens erfelijk was. Omdat de spierziekte bij mijn vader is vastgesteld in het Radboud-ziekenhuis in Nijmegen, prei het me een goed idee dit te laten testen. In het Radboud Medisch Universitair Ziekenhuis in Nijmegen heb ik mij laten onderzoeken met mijn klachten. Er werd een monster genomen van het bloed en dit werd getest. Wat bleek? Door de bijwerkingen van chemokuren is de erfelijke spierziekte getriggerd. Klachten die je normaliter rond je 70 bente krijgt, had ik nu al. Je komt in een traject van revalidatie, het wennen aan een rolstoel in huis, je voortbeweging met een rolstoel in combinatie met een wilde handbike met ondersteuning buitenshuis. We hebben een traplift in huis gehad, omdat normaal traplopen roséstigers werd. Het was ook dit werk lastiger te combineren. Gesprekken met het UWV en de provider werden gevoerd. Ik werd voor 80-100% afgekeurd, en mocht een nacht aan het werk staan. Wat je graag aangepakt, omdat thuis zit en naar buiten staren ook niet echt een prettige optie was.

This leven Verwacht Je Niet nadat eerst je bent overvallen deur Het gevoelde DAT je Kanker Krijgt op je 38 e levensjaar. Volle frisse moed dacht ik aan mijn nieuwe leven te beginnen, maar werd op mijn 42 eafhankelijk van een rolstoel door de spierziekte FSHD. De eerste gedachten zijn natuurlijk heel negatief, maar je kunt dit ook omdraaien. Het geeft je nieuwe krachten om je leven weer nieuwe zin te geven. Ook met een rolstoel kun je wel werken. We hebben een andere auto gekocht, waar achterin een speciale lift is geplaatst, waardoor ik de scootmobiel achterin kon plaatsen. Op mijn manier rijden vanuit mijn huis naar mijn werk rijden. En daar op een parkeerplaats laadde ik de scootmobiel uit mijn auto en reed ik het laatste gedeelte naar mijn werk. Op die manier kon ik meedoen aan het sociale gebeuren rondom mij. Met de kinderen fietsen werd zo ook leuker; alone went zij het wel traag gaan. Op advies van het revalidatiecentrum is er toen een handbike bij mijn rolstoel gekomen.

Het leven na kanker en met een spierziekte.

De vaststelling van de spierziekte heeft mij gesterkt in het feit dat je als mens hier ook tegenin kunt gaan. Geheel tegen de medische wereld van het Radboud in ben ik begonnen met het zoeken naar oplossingen die mij konden helpen mijn wereld te veranderen. Dat ik door de chemobehandelingen klachten heb overgehouden, waardoor er een spierziekte is getriggerd, wekte bij mij het gevoel op dat ik dit zou moeten kunnen omdraaien. Omkeerbaar zou de spierziekte niet zijn volgens de specialisten van het Radboud. Het zou na verloop van tijd alleen maar erger worden. Deze woorden heb ik aangegrepen om het juist wel om te laten keren. Met gedachtenkracht en hulp van specialisten buiten de medische wereld om is het me wel gelukt om de spierziekte weer buiten de deur te krijgen. Via mineralen is er een energie getriggerd in mijn lichaam, waardoor ik dingen anders ben gaan bekijken. Via een zogenaamde kinesiologie-therapie heb ik dingen weten los te laten, waardoor ik anders met mensen en dingen heb weten om te gaan. En dan kan het ook. Ik word weer beter.

Ik weet dat ik het zelf heb gedaan. Want ik heb alweer een trui gekocht. En dat was iets wat niet meer kon. Ik kreeg namelijk mijn armen niet meer boven mijn hoofd. Maar nu kan het weer. Zelfs heb ik alweer een klein stukje gefietst. Het kan dus wel. Je moet er in geloven dat het je kan lukken. De rolstoel gebruik ik een stuk minder. Stukje bij beetje wandel ik al weer. Traplopen wordt ook weer beter. De balans in lopen vind ik weer terug. Het gaat helemaal goed komen. Als je het lichaam aangeeft dat het zichzelf genezen kan, kan het ook lukken. De energie die bij die boodschap vrijkomt, maakt dit mogelijk. Als je het goed bekijkt, zit in alles ook rondom je een trilling. Deze trilling – welke frequentie dan ook –  zorgt dat je met de juiste frequentie ook weer beter kunt worden. Zelfs de traplift is inmiddels al uit het huis gehaald, omdat het traplopen al weer beter gaat. Met de juiste energie en wilskracht kan je een erfelijke spierziekte omdraaien. Als de wil er is en je jezelf niet ziet als de patiënt met een spierziekt, kun je dit veranderen. Als je jezelf ziet als persoon met een naam en niets anders, kun je de veranderingen in gang zetten. Het Radboud is nog niet zo ver dat ze me opnieuw willen bekijken voor een nieuwe vaststelling van mijn lichaam. Maar dat zal wel komen.