Marja is getrouwd met Piet, samen zijn zij de ouders van Leonie (7,5 jaar) en Tess (2,5 jaar). Leonie is geboren met een energiestofwisselingsziekte en meervoudig gehandicapt. Leonie gaat uit huis wonen…de weg naar het nemen van dit besluit was zwaar. Marja vertelt…

DE BOM BARSTTE
Leonie was aan het logeren en ‘s avonds was er een flinke hoosbui gevallen. Hierdoor was het dak van de locatie waar zij logeerde ingestort. Gelukkig was er niemand gewond, maar ik werd gebeld of ik haar op wilde halen zodat ze thuis kon slapen. Heel logisch gezien is dat ook het beste. Veiligheid voorop, maar door alle spanning en oververmoeidheid ben ik toen heel boos geworden waarom zij geen geschikte oplossing konden vinden. Piet heeft zich er toen ook vanuit het buitenland mee bemoeid en hij was boos op hen, ik was boos op hen en ondertussen was ik ook weer boos op Piet omdat hij zich er mee bemoeid had. Het was een zooitje.

Ik heb Leonie boos opgehaald en mee naar huis genomen. Thuis heb ik alleen maar zitten huilen en door mijn onrust was Leonie natuurlijk ook onrustig. Zij heeft de hele nacht liggen gillen en ik zitten huilen. Niemand heeft geslapen bij ons in huis.  Ik zag ook wel in dat dit niet netjes was van mij en ’s morgens heb ik een goed gesprek gehad met de leidinggevende en later heb ik ook de verzorgende nog gesproken. Alles is uiteindelijk goed uitgesproken.

THUISKOMEN
De leidinggevende zag ook hoe ik er helemaal doorheen zat en zij bood aan om te kijken of Leonie kon gaan crisis-wonen. Dit klonk ook heel heftig, maar het hield in dat ze dan zes weken uit huis zou zijn, zodat wij weer even op adem konden komen. We zouden haar dan altijd kunnen opzoeken of even meenemen. Helaas is dit niet gelukt, omdat er geen geschikte plek was voor Leonie. Geen veilige plek en daarna is de vakantie aangebroken.

In overleg met de leidinggevende heeft zij mij geadviseerd om Philadelphia zorg te bellen. Deze kreeg ik in eerste instantie niet te pakken, maar locatie Tourmalijn van Philadelphiazorg kende ik nog wel van vroeger. Daar heeft Leonie, toen ze heel klein was, 1x per week gelogeerd. Hen heb ik gebeld en na ruim zes jaar wist de dame aan de telefoon nog wie Leonie was. Het voelde heel goed aan. Na twee weken kreeg ik de bevestiging dat Lisa per 1 oktober zou kunnen komen wonen bij de Tourmalijn. Er volgde nog een gesprek en we bezochten Tourmalijn. Het voelde als thuiskomen. We mogen Leonie haar kamer ook helemaal inrichten naar haar/onze smaak. Alles mag. Er volgen nu nog wel veel formaliteiten. Nieuwe indicaties, gesprekken, machtigingen e.d. Zelf word ik ook heel goed begeleid door de instelling zelf.

Lees binnenkort het vervolg hier bij Taboe.