Toen Mark en ik jaren geleden bij elkaar kwamen, wisten wij al dat wij geen gewoon gezin zouden gaan vormen. Voor ons allebei ons tweede huwelijk. Mark, achttien jaar ouder dan ik, had al twee volwassen kinderen die amper jonger waren dan ik. Hij had daarbij nog eens een zeldzaam levervirus waarvoor hij medicijnen moest slikken. En toch wilden wij nog wel graag samen kinderen…

2012 verliep uiterst moeizaam: schoolverzuim, diabetes verwaarloosd en uiteindelijk volgde er in juli een rechterlijke machtiging om haar in een gesloten setting te plaatsen. Het was niet meer veilig voor onze dochter, wij redden het niet meer om haar veiligheid te waarborgen.

WEGGELOPEN UIT GESLOTEN SETTING
In augustus ging de groep waarin Celine verbleef, een dagje naar Walibi en daar besloot ze samen met een ander meisje weg te lopen. Ze waren twee dagen spoorloos en we waren ten einde raad. Op de tweede ochtend zag ik dat ze online was op Hyves. Terwijl ik haar probeerde te benaderen, werd ik gebeld door Bénazir. Ook zij had gezien dat Celine online was en had contact met haar gezocht. Celine bleek ergens in Groningen te zitten, Bénazir vertrouwde het niet. Ze ging samen met haar man naar Groningen om onze dochter daar op te halen. Op dat moment weet je niet waar je het zoeken moet, totaal ontredderd en dan staat er een volstrekt vreemde voor jou op die jouw dochter voor je gaat ophalen aan de andere kant van het land. We hielden constant contact met Bénazir en haar man en om een uur of drie brachten zij Celine bij ons thuis.

HUIS REINIGEN
Al bij binnenkomst voelde Bénazir dat ons huis ‘erg druk’ was, wat wij weglachten want wij waren toch maar met z’n viertjes… Maar ze zei dat het absoluut niet lekker voelde. Na wat afspraken gingen zij terug naar Zoetermeer, wij gingen erover denken om ons huis te laten reinigen zodat de rust kon terugkeren.

Celine ging na het weekend terug naar de instelling, volgde daar therapie en school en er werd hard met haar gewerkt aan haar zelfvertrouwen en de opgestelde doelen. Ook wij thuis werkten aan een methode om Celine toch weer thuis te kunnen laten wonen. Wij kregen daarvoor systeemtherapie en werden echte ervaringsdeskundigen. Daarnaast volgden wij enkele cursusdagen bij Bénazir, zodat wij ook op het paranormale vlak wat meer zelfredzaam werden. Dit was heel erg leuk en leerzaam en onze dochter voelde dat wij haar echt steunden, een win-win situatie voor ons allemaal.

Eind oktober 2012 was het dan zover, ons huis werd gereinigd door Team Bénazir.  Richard en ik zijn erbij, Celine was gewoon in Groningen en Elisa bij de buren. Wat een wonderlijke, enerverende, emotionele, geweldige en leuke dag hebben wij gehad. En wat waren we blij dat we dit samen mochten meemaken, want je kunt het gewoonweg niet overbrengen op een ander wat er op zo’n dag gebeurt.

BLIJ DAT VERVELENDE FIGUREN VERDWENEN WAREN
Een week later kwam Celine het weekend thuis en we waren erg benieuwd naar haar reactie. Ze had niet met ons gesproken over de reiniging, ze wist wel dat Team Bénazir geweest was. Zonder twijfel liep zij precies naar de plaatsen waar het reinigen moeizaam ging en zei blij te zijn dat die enge dingen nu weg waren. Het huis was in een soort licht gehuld zei ze, de stoelen waren schoon en halverwege de tuin stopte het witte licht. Ze was ook heel blij dat al die vervelende figuren uit haar kamer waren. Vol ontroering hoorden wij het aan. Wij waren er zelf bij, het was niet te geloven.

ER KLAAR VOOR!
Sindsdien heeft Celine thuis niet meer over paranormale dingen gesproken. Half april was het eind van haar behandeling en nu is ze weer thuis. We keken hier heel erg naar uit, maar toch ook met de nodige spanning. We hebben nu eenmaal een heel complexe dochter, maar we willen toch een gewoon gezin kunnen zijn waar zij haar eigen plekje kan innemen. En wij gaan ervan uit dat het ons gaat lukken, met een beetje hulp van Bénazir en een beetje van onszelf!! Kom maar op, wij zijn er klaar voor!

Eerdere delen teruglezen: deel 1, deel 2

Om privacy redenen zijn de namen van de personen in dit verhaal fictief